Ta strona używa plików cookies. Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies. Dowiedz się więcej.

[X] Zamknij
Twórcy o ZAiKSie

Odeszli od nas

Tadeusz Drewnowski Literaturoznawca, dziennikarz, krytyk literacki, Tadeusz Drewnowski zmarł 13 września br. w wieku 92 lat. Był członkiem Sekcji F – Autorów Dzieł Literackich naszego Stowarzyszenia od 1978 roku. Jego rodzinę ciężko doświadczyła wojna – więziony na Pawiaku (był najmłodszym więźniem) z ojcem i młodszym bratem, zabitymi potem w Palmirach, wyszedł, by wstąpić do Związku Walki Zbrojnej i, potem, do AK. Po wojnie rozpoczął w Łodzi studia polonistyczne, w 1949 roku przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. Podczas studiów zaczął współpracę z tygodnikiem literackim „Kamena”, publikując pierwsze eseje krytyczne. W Warszawie równocześnie ze studiami pracował w Instytucie Badań Literackich PAN, prowadził wykłady w Katedrze Literatury UW (był tam asystentem), od 1950 prowadził dział krytyki w tygodniku „Nowa Kultura”. Od 1956 roku należał do zespołu redakcyjnego „Dialogu”, w 1960 objął kierownictwo działu kultury w tygodniku „Polityka”. Zaangażował go Mieczysław F. Rakowski, który na fali popaździernikowej odwilży postanowił polityczny profil pisma „złagodzić” kulturą. O przyjęciu Drewnowskiego tak pisał w dziennikach: „[…] ma coraz to nowe pomysły i przynosi wciąż kupę artykułów, a ja obawiam się, że na skutek tego staniemy się bardziej pismem kulturalnym niż politycznym. […] Dzięki niemu w »Polityce« pojawią się nazwiska luminarzy kultury, co przynosi pismu zaszczyt”. Drewnowski odszedł z tygodnika w 1982 roku, po ogłoszeniu stanu wojennego – podobnie jak i Rakowski, który jednak wszedł wtedy do rządu jako wicepremier. Po rezygnacji z pracy w „Polityce” Drewnowski poświęcił się krytyce literackiej i pracy naukowej. Jest autorem wielu opracowań, zapamiętany został przede wszystkim jako edytor dzienników Marii Dąbrowskiej i jej wzorcowej monografii Rzecz russowska (1981) oraz poświęconej Tadeuszowi Borowskiemu (którego twórczość opracowywał) pozycji Ucieczka z kamiennego świata (1972). Innym autorem, któremu poświęcił monograficzny tom, był Tadeusz Różewicz (Walka o oddech, 1990). Profesor nauk humanistycznych (od 1982), wiceprezes ZLP (1983), członek zarządu Polskiego PEN Clubu (od 1999), członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Laureat licznych nagród, oficer Orderu Odrodzenia Polski, wyróżniony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, który odebrał w 2013 roku podczas uroczystości 95-lecia ZAiKS-u. [gs]
Zofia Stala Geograf, urbanistka, Zofia Stala zmarła 7 września br. Była członkiem Sekcji I – Autorów Dzieł Naukowych naszego Stowarzyszenia od 2009 roku. Urodzona w Warszawie w 1927 roku, studiowała na Wydziale Biologii Nauk o Ziemi UW (dyplom 1952), następnie – podyplomowo – w Studium Planowania Przestrzennego przy Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ukończyła w 1955 roku. Podczas studiów kierowała zespołem w Pracowni Fizjograficznej Zakładu Osiedli Robotniczych w Warszawie, skąd w 1952 roku przeszła do Geoprojektu, przedsiębiorstwa zajmującego się przygotowywaniem dokumentacji geotechnicznej dla projektowanych zabudowań. Pracowała następnie jako główny projektant Instytucie Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej, po przemianowaniu go na Instytut Kształtowania Środowiska została adiunktem. Przez wiele lat była wykładowca Studium Planowania Przestrzennego i Studium Urbanistycznego PW. Od 1951 roku należała do Polskiego Towarzystwa Geograficznego, od 1964 – do Towarzystwa Urbanistów Polskich (które w roku 2003 przyznało jej członkostwo honorowe „za wkład w dzieło rozwoju polskiej urbanistyki”). Była również członkiem Komisji Zagospodarowania Środowiska Przyrodniczego PAN oraz Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. Jej publikacje koncentrowały się na fizjografii i ekofizjografii, kształtowaniu środowiska i jego ochronie. Poświęciła tym tematom takie prace jak Przepisy prawne z zakresu kształtowania i ochrony środowiska przyrodniczego (1975), Dokumentacja ekofizjograficzna na potrzeby projektowania osiedli mieszkaniowych (1983) czy też Zasady określania przyrodniczych predyspozycji struktury przestrzennej miast (1986). [wdsk]
ZAiKS Teatr
test
test