Ta strona używa plików cookies. Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies. Dowiedz się więcej.

[X] Zamknij
Twórcy o ZAiKSie

Odeszli od nas

Jan Węcowski Muzykolog, kompozytor, wydawca, Jan Węcowski zmarł 11 lutego 2021. Od 1970 należał do sekcji A i sekcji I naszego Stowarzyszenia. Miał 89 lat. Urodzony w Chmielowie-Tarnobrzegu, maturę zdawał jako ekstern, co sprawiła wyjątkowo trudna sytuacja rodzinna. Samodzielnie uczył się muzyki, wiedzę praktyczną zdobywał prowadząc zespoły muzyczne jako nauczyciel szkolny. Zafascynowany grą na organach i kompozycją, pobierał prywatne konsultacje i ćwiczenia u Idziego Ogiermana-Mańskiego i Antoniego Hlonda-Chlondowskiego, by w latach 1959-64 studiować muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem Hieronima Feichta (patrona przyznawanej od 1999 nagrody Sekcji Muzykologów ZKP). Po studiach uzupełniających (historia i filologia klasyczna) i kursie bibliotekarskim pracował przez pięć lat w bibliotece Wydziału Muzyki UW, identyfikując i badając dawne rękopisy. Pozwoliło mu to na odkrycie najstarszego zapisu muzycznego w Polsce, tzw. cheironomii, powstałej ok. 1600, a także najstarszej zachowanej w Polsce symfonii oraz nieznanych dzieł z XVIII i XIX stulecia. Doskonała znajomość łaciny umożliwiła mu tworzenie tekstów poetyckich, do których muzykę komponowali m.in. Romuald Twardowski, Edward Pałłasz, Sławomir Czarnecki i Stanisław Moryto. W jego własnych kompozycjach dominowały tematy religijne – był człowiekiem głęboko wierzącym, stąd też jego bliskie związki z Warszawskim Towarzystwem Chorałowym „Gregorianum” czy Akademią Teologii Katolickiej, gdzie wykładał. Przez wiele lat współpracował z Polskim Radiem i TVP, był także dyrektorem artystycznym dwóch wytwórni płytowych oraz redaktorem naczelnym Wydawnictwa Akademii Muzycznej w Warszawie. Jako autor omówień muzycznych współpracował z redakcjami wielu czasopism. W Stowarzyszeniu Autorów ZAiKS był członkiem Sądu Koleżeńskiego i Komisji Kasy Pożyczkowej.
Jerzy Gąssowski Archeolog, wykładowca, dydaktyk, Jerzy Gąssowski zmarł 1 lutego 2021. Od 1960 był członkiem Sekcji I naszego Stowarzyszenia. Miał 94 lata. Należał do nestorów polskich archeologów, dyplom wydziału UW zdobył w 1951, z uczelnią tą związał się na wiele lat jako jej wykładowca i pracownik naukowy (w tym dyrektor Instytutu Archeologii). Specjalista w zakresie archeologii wczesnego średniowiecza, badania prowadził nie tylko w Polsce, ale i w innych krajach, w tym w Wielkiej Brytanii – mitologii Celtów, początki średniowiecza w Brytanii i Irlandii omówił w kilku pracach naukowych. Doceniony przez środowisko, objął stanowisko wicedyrektora Polish Studies Center w Indiana University w Bloomington, zaś w 1984 został dyrektorem Ośrodka Studiów Amerykańskich UW. W Polsce jego zainteresowania skupiły się na ziemi sandomierskiej – poświęcił jej swój doktorat obroniony w 1958, publikacje i studia, w Sandomierzu także kierował przez wiele lat pracami badawczymi prowadzonymi przez Ekspedycję Wykopaliskową Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN. Dokonał tu wielu cennych odkryć, ale nazwisko jego łączone jest z dwoma znaleziskami o wielkim znaczeniu: tabliczkami z greckimi literami, które uznano za najstarsze zabytki pisma na terenie naszego kraju, oraz szkieletem Mikołaja Kopernika, odkrytym we Fromborku w 2008. Sandomierz przydzielił mu pracownię, by mógł prowadzić swe badania – i tymi kierował przez dziesięć lat. Prof. Gąssowski był jednym z inicjatorów i założycieli Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, wspierał je i wspomagał w miarę swoich możliwości.
Zbigniew Ciechan Kompozytor muzyki rozrywkowej i symfonicznej, dyrygent, aranżer, pedagog, Zbigniew Ciechan zmarł 24 stycznia 2021. Od 1965 był członkiem sekcji B naszego Stowarzyszenia. Urodzony w 1929 w Bystromowicach koło Wilna, od wczesnych lat śpiewał w chórze, uczył się gry na różnych instrumentach. Jego pierwsze kompozycje – piosenki i utwory na małe zespoły orkiestrowe – pochodzą z 1948 roku. Po studiach w poznańskiej PWSM poznawał teorię muzyki oraz kompozycję pod kierunkiem Witolda Rudzińskiego w Państwowej Wyższej szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1961–66 był kierownikiem muzycznym kabaretu studenckiego „Stodoła” w Warszawie, w 1964 roku – zespołu Alibabki, a od 1966 do 1970 roku – Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego „Granica”. Współpracował z Redakcją Muzyki dla Dzieci Polskiego Radia. Utwory skomponowane przeze niego wykonywali m.in. Halina Frąckowiak, Krystyna Konarska, Łucja Prus, Sława Przybylska, Ewa Śnieżanka, Juliusz Wystup, Andrzej Żarnecki i Violetta Villas. Zajmował się również opracowywaniem popularnych utworów muzycznych innych kompozytorów. Jest autorem pierwszego w Polsce podręcznika aranżacji muzyki rozrywkowej Aranżacja oraz innych podręczników z zakresu wychowania muzycznego. Laureat wielu wyróżnień, m.in. Nagrody Polskiego Radia, nagrody specjalnej na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, Nagrody Związku Kompozytorów Polskich oraz Nagrody Prezesa Rady Ministrów. Jego dorobek obejmuje również muzykę poważną: utwory instrumentalne (solowe, kameralne i orkiestrowe), chóralne i wokalno-instrumentalne. Jest też autorem muzyki filmowej i teatralnej. W 2018 roku otrzymał nagrodę ZAiKS-u za twórczość dla dzieci i młodzieży.
ZAiKS Teatr
test
test